از شعر نيمايي تا بهارستان-59

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

هر آن گاه كه به ستوه مي آيم ،

 

از تاريكي ، سرما ، سكوت ،

 

بر مي خيزم و مي افروزم اجاق صدايي را :

 

شعري ، سرودي ، ترانه اي را .

 

مسعود احمدي

 

/ 0 نظر / 3 بازدید