شفیعی‌کدکنی، زبان روزگار ما :

قطعا شناخت وی از ادب و فرهنگ و تاریخ ایران در این رهگذر نقش مهمی ایفا نموده است. شفیعی‌کدکنی از این حیث در میان نوگرایان یک استثناء به شمار می‌رود. سادگی و صمیمیت او به شعرش غنا بخشیده است. طبیعت هم در جای‌جای شعرش نمودی گسترده دارد اما این طبیعت در شعر شفیعی‌کدکنی همراه انسان است جدا از او نیست و همین مساله شعر او را صمیمی‌تر و طبیعی‌تر می‌کند. شعرش اساطیر و تاریخ و فرهنگ ایرانی و اسلامی را نیز در خود جای داده است. اما کاملا طبیعی.
تحقیقات دامنه‌دار و وسیع شفیعی‌کدکنی هم بر هیچ کسی که آشنایی مختصری با فرهنگ و ادبیات این مرز و بوم داشته باشد پوشیده نیست. با تصحیح انتقادی اسرارالتوحید و آثار عطار و نگارش مقدمه و تعلیقات مفصل بر آنها نشان داد که یک فرد کم‌نظیر در این حوزه است.
با تعریفی که از تصوف به عنوان نگاه هنری به الهیات ارایه داد و با تحقیقات کم‌نظیری که در باب تصوف در مجموعه «از میراث عرفانی ایران» انجام داد نمایاند که می‌توان تصوف و زیبایی‌های آن را درک کرد و عیب‌ها و نقایص آن را به بوته نقد کشید.
از طرفی پیش از همه اینها با نوشتن دو کتاب «موسیقی شعر» و «صور خیال در شعر فارسی» بدیع‌ترین و عالمانه‌ترین تحقیقات در باب موسیقی و تخیل را به انجام رسانید.
شفیعی‌کدکنی با آنکه خود سهم به‌سزایی در جریان شعر معاصر دارد توانسته به داوری بی‌غرضی در باب شعر نو بنشیند و به نقد و تحلیل آن چنان‌که بایسته و شایسته است بپردازد.
در آخر در بررسی کارنامه علمی شفیعی‌کدکنی معلمی او را نیز نباید از یاد برد. شفیعی‌ شاعران بسیاری پرورده که از میانشان آنها که ظرفیت و توان و استعدادی داشته‌اند امروزه هرکدام در حوزه‌ای صاحب‌نظرند.

/ 0 نظر / 4 بازدید