از خون جوانان وطن لاله دمیده / تاریخ به روایت تصنیف

 
 

خراسان - عارف قزوینی، شاعر و موسیقیدان شهیر معاصر، در سال 1259هـ.ش، در شهر قزوین به دنیا آمد. خانواده ای اهل هنر و ادب داشت و به همین مناسبت، از کودکی با شعر، موسیقی و خطاطی آشنا و خیلی زود به هنرمندی توانا بدل شد.

عارف 26 ساله بود که انقلاب مشروطیت آغاز شد. او نیز، مانند بسیاری از جوانان پرشور و شجاع ایران به قیام پیوست و هنر و قلم خود را در خدمت جنبش مشروطه قرارداد. تصنیف های زیبا و دل انگیز عارف، به ویژه پس از پایان یافتن دوران استبداد صغیر، در زمره زیباترین، دلنشین ترین و ماندگارترین آثار این دوره محسوب می شود. با وجود مرگ غم انگیز و در عسرت و تنگدستی عارف در سال 1312هـ.ش، تصانیف زیبای او، نامش را در تاریخ ایران جاودانه کرده است.

یکی از مشهورترین تصانیف عارف، تصنیف «از خون جوانان وطن لاله دمیده» است که به تصنیف «راز دل» و «هنگام می» نیز شهرت دارد. این تصنیف، مرثیه ای برای شهدای انقلاب مشروطه است؛ جوانمردانی که جان خود را در راه آزادی و استقلال میهن فدا کردند و برگی زرین را در تاریخ این مرز و بوم رقم زدند. شعر این تصنیف توسط عارف سروده شد و خود او، در دوران حیاتش، آن را با سه تار اجرا می کرد. در ادامه، بخشی از شعر این تصنیف به یاد ماندنی، به مناسبت یکصد و نهمین سالروز امضای فرمان مشروطیت، به خوانندگان گرامی تقدیم می شود.

  

هنگام مِی و فَصلِ گُل و گَشت چَمَن شد

دَربارِ بَهاری تُهی از زاغ و زَغَن شد

از اَبرِ کَرَم، خِطه رِی رَشکِ خُتَن شد

دِلتَنگ چو مَن مُرغِ قَفَس بَهرِ وَطَن شد

چِه کَجرَفتاری ای چَرخ

چِه بَدکِرداری ای چَرخ

سَرِ کین داری ای چَرخ

نَه دین داری، نه آیین داری ای چَرخ

اَز خونِ جَوانانِ وَطَن لاله دَمیده

اَز ماتَمِ سَروِ قَدِشان، سَرو خَمیده

در سایه گل، بُلبُل اَز این غُصه خَزیده

گُل نیز چو مَن دَر غَمِشان جامِه دَریدِه

/ 0 نظر / 70 بازدید