سياوش كسرايي ( معاصر ) :

خموشانه

من در صدف تنها ،

با قطره ي باران ،

پيوسته مي آميختم پندار مرواريد بودن را ،

غافل كه خموشانه مي خشكيد ،

در پشت ديوار دلم دريا

/ 1 نظر / 3 بازدید
azar

سلام.ممنون از حضور سبزتون در کلبه محقرم.خوشحالم کرديد.شعراتون زيباست.موفق باشيد