لئو نيكلايويچ تولستوي در 9 سپتامبر 1828 ميلادي در دهكده (ياسنا يا پالينا) واقع در شهر (تولا) به دنيا آمد. او به زبانهاي انگليسي، فرانسه، آلماني و ايتاليايي مسلط بود. پدر و مادرش را در كودكي از دست داد و تربيت او به يكي از اقوام دورش محول شد. در سال 1844 وارد دانشگاه غازان شد و در 1847 پيش از اتمام، تحصيلاتش را رها كرد و به زادگاهش بازگشت و بيشتر وقت خود را به مطالعه اختصاص داد.
در 1852 ميلادي داوطلبانه به قفقاز رفت و در جنگ هاي اين منطقه شركت جست. تولستوي داستانهاي كودكي، دوران جواني و برخي از داستانهاي ديگرش را درباره حوادث جنگي قفقاز نوشت و در همانجا شروع به نوشتن داستان قزاقها كرد. در همين سال (نكراسوف) شاعر معروف روسي داستان كودكي وي را در مجله خود- معاصر- منتشر كرد. انتشار اين داستان باعث شهرت تولستوي شد و داستانهاي ديگرش شهرت او را تثبيت كردند.
تولستوي پس از بازگشت از قفقاز به ارتش دوناي انتقال يافت و براي شركت در دفاع از «سواستوپول» به كريمه رفت و تأثرات خود را از محاصره «سواستوپول» در سه داستان بنام (حكايات سواستوپول) نوشت. پس از سقوط شهر به «پترزبورگ» رفت و در آنجا با نويسندگان بزرگ آن زمان روس آشنا شد. تولستوي در اواخر سال 1856 از خدمت استعفا داد و پس از دو ماه به كشورهاي فرانسه، سوئيس، آلمان و ايتاليا سفر كرد. پس از مراجعت، زماني در مسقط الرأس و زماني در مسكو به سر برد. در 1859 در محل تولد خود مدرسه اي براي تعليم و تربيت روستاييان افتتاح كرد. در 1869 دوباره به اتفاق خواهرش به اروپاي مركزي سفر كرد. در اين سفر بيشتر به وضع تعليم و تربيت در مدارس فرانسه، آلمان، ايتاليا، بلژيك و انگلستان پرداخت. در سپتامبر 1863 با «سوفيا اندره يونا» ازدواج كرد. او در اواخر همين سال شروع به نوشتن بزرگترين اثر ادبي خود، يعني «جنگ و صلح» كرد. در سپتامبر 1881 با خانواده اش به مسكو رفت و به تعليم و تربيت جوانان پرداخت . . . >>>