مناجات

علي اي هماي رحمت ، تو چه آيتي خدا را

كه به ماسوا فكندي ، همه سايه ي هما را

دل اگر خداشناسي ، همه در رخ علي بين

به علي شناختم من ، به خدا قسم خدا را

به خدا كه در دو عالم اثر از فنا نماند ،

چو علي گرفته باشد ، سر چشمه ي بقا را

برو اي گداي مسكين ، در خانه ي علي زن

كه نگين پادشاهي ، دهد از كرم گدا را ....

توضيح : سيد محمد حسين بهجت تبريزي ، فرزند حاج ميرآقا خشگنابي ، در سال 1283 هجري شمسي در تبريز متولد شد . تحصيلات ابتدايي را در تبريز گذران و سپس به تهران آمد و پس از تحصيلات متوسطه ، وارد دانشكده پزشكي شد ، اما دانشكده را رها كرد و به دنياي شعر و شاعري گام نهاد . در ابتدا به بهجت تخلص مي كرد ، اما سپس نام شهريار را برگزيد و به اين نام مشهور شد . او در غزل معاصر ، نوآوري هايي كرد و به شهرت رسيد .