نيما با يك دست با ادباي ريش و سبيل دار مي جنگد و با يك دست شعر مي نويسد و اعتقاد پيدا مي كند كه ماهيت اصلي شعر ، نيرويي است كه ما را در ابراز انديشه هاي خود ، قدرت مي دهد .