فكر مي كردم براي دكتر حسين مفتاح چيزي بنويسم كه وصيت نامه من باشد ، به اين نحو كه بعد از من هيچ كس حق دست زدن به آثار مرا ندارد به جز دكتر محمد معين ، اگر چه او مخالف ذوق من باشد . دكتر محمد معين حق دارد در آثار من كنجكاوي كند . ضمنا ابوالقاسم جنتي عطايي و آل احمد با او باشند به شرطي كه هردو با هم باشند ، ولي هيچ يك از كساني كه به پيروي من شعر صادر فرموده اند در كار نباشند دكتر محمد معين كه هنوز او را نديده ام ، مثل كسي است كه او را ديده ام ولو اين كه او شعر مرا دوست نداشته باشد . اما ما در زماني هستيم كه ممكن است همه ي اين اشخاص نامبرده از هم بدشان بيايد و چقدر بيچاره است انسان !

شب دوشنبه ، 28 خرداد ماه 1330 شمسي