تكنيك هاي فوق العاده بي رحمانه

 

 

ميـازار مــوري كــه دانــه كـش اسـت

كه جان دارد و جان شيرين خوش است

 

انقراض ، قانون طبيعت است . چنانچه طبق فرضيه تكامل ، ميليون ها گونه جانوري در زنجيره حيات و طبيعت از بين رفته اند و در مقابل گونه هاي بسياري زاده شده اند . اما مشكل اينجاست كه انسان اين پروسه را هزاران بار بيشتر تسريع كرده است . . .

انسان صنعتي با عملكردهاي نادرست خود اين تخريب هولناك طبيعت را باعث شده است .  . . هر 15 دقيقه يك گونه مي ميرد . . . سير فزاينده نابودي گونه ها به كجا خواهد انجاميد ؟ . . . درآمد حاصل از تجارت حيوانات سالانه 10 ميليارد دلار است . . .

 

مرگ سمور :

زيستگاه سمور در كنار آبگيرهاست . قاچاقچيان پوست ، بعد از شكار ، آنها را در قفس هايي به ابعاد 50*40 (سانتي متر مربع ) نگهداري مي كنند . اين فضا امكان كوچكترين حركت را از حيوان سلب مي كند و استرس ناشي از اسارت باعث جنون حيوان مي شود به نحوي كه مي تواند به خود آسيب برساند . از آنجا كه نبايد هيچ آسيبي به پوست برسد ، كشتن حيوان قبل از دباغي به اشكال مختلف انجام مي شود ، مانند شكستن گردن حيوان ، ايجاد خفگي از طريق استنشاق گاز منو اكسيد كربن ( اين مرگ تدريجي است و حدود 30 دقيقه طول مي كشد ) ، تزريق مستقيم نوع خاصي از ناركوتيك ها به داخل عضله قلب ، قرار دادن پوزه حيوان در يك قوطي حلبي و خفگي تدريجي و كند جانور . . .

 

مرگ روباه :

قلمرو زيستي يك روباه ، مساحتي در حدود 50 * 20 كيلومتر مربع است ، اما هنگام اسارت در قفسي به ابعاد شش دهم متر مربع نگهداري مي شود . اين شرايط متفاوت با طبيعت حيوان ، باعث بروز استرس فوق العاده اي در روباه مي شود ، به نحوي كه از خوردن غذا امتناع مي كند ، مدام دور خود مي چرخد و در بعضي از موارد شروع به خوردن دم خودش مي كند .

براي كشتن روباه و پرهيز از هر گونه آسيب به پوست حيوان ، از تكنيك هاي فوق العاده بي رحمانه اي استفاده مي شود . روباه را از ناحيه گردن به يك قلاب مي آويزند و با عبور دادن جريان الكتريسيته توسط يك سيم از طريق دهان ، به حيوان شوك الكتريكي وارد مي كنند . حيوان را وارونه كرده و با ضربات متعدد بر جمجمه جانور ، او را مي كشند . يكي ديگر از اين تكنيك ها ، خفه كردن روباه با گاز منو اكسيد كربن است . . .

 

مرگ كروكوديل :

كروكوديل ها را از آبهاي كم عمق آبگيرها صيد مي كنند . صيادان محلي ، آنها را با طناب بسته و از درخت مي آويزند و با چاقو از زير پوزه حيوان تا انتهاي دم را شكاف داده و زنده زنده با دقت پوست كروكوديل را از بدنش جدا مي كنند . اينطور كه مي گويند در صورتي كه حيوان قبل از پوست كندن كشته نشود ، ديگر پوستش راحت كنده نخواهد شد و مرغوبيت لازم را نخواهد داشت . . .

پايان اين سناريوي پرخشونت ، منظره رقت انگيز لاشه هاي نحيف و بدون پوست سمور ، روباه و كروكوديل است كه يا خورده مي شوند و يا در طبيعت ، اين زادگاه نه هميشه مهربان رها شده اند .

 

ترجمه سيما مشهوري ، همشهري 21 تيرماه 1383

 

ابوذر صغيری ( بوشهر ) : در جهانی که نسل انسانها برای نفت و تجارت منقرض می شود به دنبال نسل حيوانها نگرد .