هر كه شد محرم دل در حرم يـار بماند

 

و آنكه اين كـار ندانست در انكار بماند

 

اگر از پرده برون شد دل من عيب مكن

 

شكر ايـزد كه نه در پرده ي پندار بماند

 

هر مي لعل كـزان دست بلورين ستديم

 

آب حسرت شد و در چشم گهربار بماند

 

از صـداي سخن عشـق نديدم خوش تر

 

يـادگـاري كـه دريـن گنبد دوار بمانـد

 

 

حافظ