گـرفت بـرق نگاهت مـرا چه زود صنم

 

ز كـلـه دود هوا شد ، برفت جان ز تنم

 

فيوز عـشق پريد ، عقل من هويـدا شد

 

شبانه دست مكـن تـوي جيب پيرهنم !

 

 

سيد فتح الله صدري زاده