در آستانه ،

چراغ بر در خانه بگذاريد ،

كه عابر كوچه هاي جهان ،

از غبار فاصله مي آيد ،

با كوله پريشاني بر دوش ،

و سرفه هاي هوا را ،

بر خس خس سينه ي ديوار مي كوبد ،

نفس در پيرهن سردش مي خوابد ،

در آستانه ،

بر چراغ مي خندد .

 

 

پونه ندايي