پيغام خود را بگذاريد

پيغام گير حافظ :

رفته ام بيرون من از كاشانه ي خود غم مخور

تا   مگر  بينم  رخ  جانانه ي  خود   غم  مخور

بشنوی  پاسخ  ز  حافظ  گر كه بگذاري پيام

زان  زمان كو باز گردم خانه ي خود غم مخور

پيغام گير سعدي :

از  آوای  دل  انگيز  تو  مستم

نباشم  خانه و شرمنده هستم

به پيغام تو خواهم گفت پاسخ

فلك گر فرصتي دادي به دستم

پيغام گير فردوسي :

نمي باشم  امروز  اندر  سراي

كه رسم ادب را بيارم به جاي

به پيغامت اي دوست گويم جواب

چو   فردا   برآيد   بلند    آفتاب

پيغام گير خيام :

اين چرخ فلك ، عمر مرا داد به باد

ممنون تو ام كه كرده اي از من ياد

رفتم سر كوچه ، منزل كوزه فروش

آيم چو به خانه ، پاسخت خواهم داد

پيغام گير منوچهري :

از  شرم  ،  به رنگ باد باشد رويم

در خانه نباشم  كه  سلامي  گويم

بگذاری  اگر  پيام  ،  پاسخ  دهمت

زان پيش كه همچو برف گردد رويم

پيغام گير مولانا :

بهر سماع از خانه ام ، رفتم برون ، رقصان شوم

شوري برانگيزم به پا ، خندان شوم ، شادان شوم

برگو به من پيغام خود ، هم نمره و هم نام خود

فردا تو را پاسخ دهم ، جان تو را قربان شوم !

پيغام گير باباطاهر :

تليفون كرده اي جانم فدايت

الهی  مو  به  قربون  صدايت

چو  از  صحرا  بيايم  نازنينم

فرستم پاسخي از دل برايت

پيغام گير منزل ما :

شرمنده  از  آنم  كه نباشم به سرايم

تا   با   تو   سلامی   و  عليكي بنمايم

گر  لطف  كنی  نمره  و  پيغام  گذاري

پاسخ دهم اي دوست به محضي كه بيايم

 

طاهره يافتيان از تهران

پيغام گير کلبه ی از رودکی تا شهريار :

افسوس مي خورم ،

چون زنگ مي زني ،

من خانه نيستم كه دهم پاسخ تورا ،

بعد از صداي بوق ،

برگو پيام خود ،

من زود مي رسم ،

چشم انتظار باش .

 

پيغام گير منزل شما ؟