رشك

 

اي بر دلم جدا ز تو هر گوشه آذري

هر ناله اي به سينه مرا داغ ديگري

سرگشته تر ز من نتوان يافت عاشقي

وز تو به حسن در همه عالم نكوتري

چندان ز بي وفايي تو شكوه سر كنم

تا نگذرد هواي تو يك روز در سري

همچون نسيم مي گذرم تا گذار من

افتد ز موج خيز سرابي به گوهري

افروخته  ز  آه  جگرسوز  ناله ام

بي دود همچو شعله ي ياقوت ، آذري

هرگز   عروس   پردگی   خاطر   مرا

گيتي نشان نداد بدين جلوه خواهري

در وصلم و ز رشك دلم مي طپد مگر

دست خيال اوست در آغوش ديگري

تنها نه همچو من به وفا كس نشان نداد

در  دفتر  زمانه  ،  كه  در  هيچ  دفتری

 

توضيح : اوستا به سال 1308 در بروجرد متولد شد و تحصيلات خود را با توجه به شور و ذوقي كه در او وجود داشت و عشق وافري كه به ادبيات مي ورزيد در رشته ي ادبيات فارسي ادامه داد و به مطالعه ي فلسفه پرداخت و روز به روز به بررسي هاي خويش در اين زمينه ها مي افزود . وي مدت 12 سال در دانشگاه ملي ( شهيد بهشتي ) به تدريس هنر پرداخت .

او در كار بررسي و تحقيق ، بسيار سخت گير و پي گير بود . از ميان قصيده سرايان ، ناصر خسرو و خاقاني را بيشتر مي پسنديد . از ميان شعراي معاصر ، مرحوم ملك الشعراي بهار و پروين اعتصامي را نمونه ي كامل و بارز شعر قوي و شيرين و اصيل زمان آنان مي دانست و برخي از اشعار نو از اخوان ثالث و فروغ فرخزاد به عنوان شكلي از شعر مورد قبول او بود .

يكي از ارزنده ترين و احترام انگيزترين خصال اوستا با آن همه پرباري و بينش و دانش ، فروتني و ادب و سعه ي صدر او بود ، كه درخت هر چه بارورتر ، سر فروتر .

استاد اوستا در 17 ارديبهشت 1370 در سن 63 سالگي بر اثر سكته ي قلبي بدرود حيات گفت . مرحوم اوستا در سال هاي پاياني عمر خود به عنوان رئيس شوراي شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي ايفاي نقش مي نمود . مجموعه ي شعر “ امام ، حماسه اي ديگر “ آخرين اثري است كه از اين شاعر گرانقدر به يادگار مانده است .