با دست هاي سرخ به ديوارها نوشت :

اين خون انقلاب است ،

كز جوي ، نهر ، رود ، به دريا مي رود ،

وينان كه خفته اند برين خاك ،

روييدن دوباره از خاك را مي دانند .

 

سياووش مطهري

توضيح : يك بار ديگر اين شعر را زمزمه كنيد . مصرع آخر ( روييدن دوباره از خاك را مي دانند ) ، و نيز مصرع “ اين خون انقلاب است “ ، از نظر وزن و آهنگ ، با ساير مصرع ها هماهنگ نيست . رعايت وزن در شعر نيمايي بسيار دشوار است .