.

ادیب نیشابوری
.
همچو فرهاد بود کوه کنی پیشه ما      کوه ما سینه ما ناخن ما: تیشه ما
شور شیرین ز بس آراست ره جلوه گری      همچو فرهاد تراود ز رگ و ریشه ما
بهر یک جرعهٔ جام منت ساقی نکشیم      اشک ماباده ما دیده ما: شیشه ما
عشق شیری قوی پنجه و می‌گوید فاش      هرکه از جان گذرد بگذرد از بیشه ما

.

.

 


عبدالجواد ادیب نیشابوری، فرزند ملا عباس، (تولد۱۲۸۱ هجری قمری/۱۲۴۳ هجری خورشیدی، نیشابور-مرگ سال ۱۳۴۴ هجری قمری/۱۳۰۵ هجری خورشیدی، مشهد) از شاعران ایرانی دوره مشروطیت.

  • « ادیب نیشابوری درخشش پایانی از اتشدان فرهنگ نیشابور باستان بود که با خاموشی وی چراغ دانش و فرهنگ نیشابور خاموشی پذیرفت.»

 

  • « این شاعر مشروطه در قالب های سنتی و با زبان قدمایی شعر می سروده‌است و بر خلاف شعرایی چون سید اشرف الدین گیلانی، عارف قزوینی و عشقی به شدت از به کار بردن زبان عوام در اشعار خود دوری می کند و به همین دلیل است که باید «ادیب نیشابوری» را از شاعران حاشیه مشروطیت دانست. »
    • رضا افضلی،مدرس ادبیات دانشگاه فردوسی/دوشنبه اول مرداد ۸۶

 

  • « این شاعر مشروطه در مبارزه با نادانی و ریا کاری سر از پا نمی شناخت اما برغم حوادث متعددی که از آغاز زندگی تا پایان عمرش بوقوع پیوسته‌است، چندان سخنی از زندگی و حوادث پیرامونش در اشعار خود به میان نیاورده‌است. »
    • رضا افضلی،مدرس ادبیات دانشگاه فردوسی/دوشنبه اول مرداد ۸۶

 

  • « ادیب نیشابوری بر خلاف شاعران همزمان خود، بیرون از سنت های قدیمی سبک خراسان سخن نمی گوید و در شعر، راه پیشینیان را می پیماید. »
    • رضا افضلی،مدرس ادبیات دانشگاه فردوسی/دوشنبه اول مرداد ۸۶

 

  • « او اطلاعات فراوانی از دانش های گوناگون اسلامی و علوم قدیم داشته‌است و اشرافش به واژه های فارسی و عربی، شعر او را از اشارات و تلمحیات مختلف سرشار کرده و این منطقی بودن و آگاهانه سرودن‌ها سبب شده‌است تا در شعر او شور، حال و عواطف شاعرانه کمتر مورد توجه قرار گیرد. »
    • رضا افضلی،مدرس ادبیات دانشگاه فردوسی/دوشنبه اول مرداد ۸۶

منبع : ویکی‌گفتاورد