یک شعر از لیلا کردبچه

لیلا کردبچه:

 

خاله سوسکه

 سی ساله‌ام
و اگر دوباره قدم را
با زنگ خانه کسی اندازه بگیرم
دیگر
دری به رویم باز نخواهد شد

سی ساله‌ام
و اگر دوباره بود و نبود کسی را بهانه بگیرم
جیغ کلاغی
آسمان قصه‌هایم را جریحه‌دار خواهد کرد

سی ساله‌ام
و این یک جمله خبری غمگین است

غمگین
برای دری که باز اگر نشود
غمگین
برای قصه‌ای که آغاز اگر نشود
غمگین
برای سکوت سیاهی که بعد از این با او
شب‌های خانه‌ام را قسمت می‌کنم
 
آی سوسک سیاه همخانه‌ام!
من یکی نبودِ تمام شب‌هایم را
با فکر تو خوابیده‌ام
خاله قِزی چادر یزی کفش قرمزی کودکی‌ام
که هربار نوار قصه جمع می‌شد
پدر تکه‌ای از داستانت را کوتاه‌تر می‌کرد
 
دیگر از تو چیزی نمانده است طفلک بیچاره !
چادر سیاه کوچک آواره !
قصه‌ها گاهی
با کودکی‌ها تمام می‌شوند
و بچه‌ها برای فهمیدن این حرف‌ها
هنوز بچه‌اند

فرهیختگان