تقطيع زباني نيما ، تئاتري است

نيما ، در زمينه ي تئاتر ، نقاشي و داستان هم نوگرا بود و مي توان او را بنيانگذار انديشه ي تئاتري دانست . اينكه نيما ، پيشگام شعر نو است ، در آن شكي نيست . نوآوري در شعر ، پيش از نيما آغاز شد و اين حركت را مي توان در انقلاب مشروطه مشاهده كرد . اما انقلاب مشروطه نتوانست آن حركت تازه اي را كه در زمينه ي سياسي بوجود آمد ، به ادبيات منتقل كند . آنها نمي دانستند نوگرايي بايد از زبان آغاز شود و وارد كردن اسامي خارجي در شعر ، موجب نوآوري نمي شود .

نيما بر عكس شاعران گذشته ما كه بيشتر موضوعاتشان راذهني و باطني مطرح مي كردند ، آنچه را از زندگي و اطراف خود مي گرفت ، با زندگي امروز هماهنگ و به گونه اي عيني بيان مي كرد . او شعر نو را با اطلاعات و معلومات قبلي ، مطرح كرد و با اين مساله به صورت علمي و آگاهانه برخورد كرد .

نيما در منظومه ي “ افسانه “ به نوعي بيانيه يا مانيفست شعر خود را صادر مي كند . او زندگي بيرون را به تصوير مي كشد و مي گويد : زندگي ما اين است كه در جلوي چشم ما و رونده است . شعر بايد از زندگي مردم سخن بگويد . نگاه هاي ما بايد امروزي باشد

منوچهر آتشي