در اين ترديدي نيست كه شعر نيما راه تازه اي در ادب فارسي باز كرده است . وسعت فكر او از اشعارش كاملا پيداست . فكر ساده بسيار روشني دارد كه با كمال قدرت آن را بيان مي كند . الفاظ را خوب و مناسب و رسا انتخاب كرده است . جنبه ي مهم شعر او ، پيوستگي و تسلسل و انسجام و صراحت بيان اوست . در توصيف محيط فكر خود بسيار تواناست . اشعار وي آهنگ موزون و طبيعي دارد و از آغاز تا پايان هر منظومه اي ، آن آهنگ را با قدرت خاصي نگاه مي دارد . بيشتر مصرع هاي او نشان مي دهد كه اگر مي خواسته است مانند متقدمين شعر بگويد ، خوب از عهده بر مي آمده است . موسيقي مخصوص در شعر او هست كه با مضامين وي تناسب كامل دارد .

خاصيت مهم ديگر شعر او اين است كه هميشه محيط روستايي و مردم ساده دل دور از تصنع را ترجيح داده است . بيشتر شاهكارهاي او در توصيف همان محيط روستا است كه تقريبا هر سال تابستان را در آنجا مي گذراند .

سعيد نفيسي-گزيده اشعار نيمايوشيج ، انتشارات مرواريد ، ص 58

 

محمد رسول حق نگهدار : واقعا عاليست من که می پسندم. در مورد زندگی سهراب هم اگر اطلاعاتی داريد بنويسيد. به نظر من نيما همانند سهراب است و سهراب همانند نيما گرچه با هم تفاوتهای بسيار زيادی دارند.