مشكل ديگر نيما ، در زبان اوست ، در سمبل هايش و در پيچيدگي هاي ذهني او ، كه خواننده راحت طلب را سردرگم مي كند . خودش يك جا نوشته است : بعضي از اشعار مخصوص تر به خود من ، براي كساني كه حواس جمع در عالم شاعري ندارند ، مبهم است . و بايد افزود : حتي براي آنها هم كه حواس جمع دارند ، گاهي چنين است . اما از اينها گذشته ، آنچه واقعيت دارد اين است كه اشعار نيما زياد خوانده مي شود . زياد منتشر مي شود و آنچه واقعي تر است اينكه با خواندن و چاپ كردن آثار نيما ، تظاهر به تجدد مي كنند .

جلال آل احمد - گزيده آثار نيمايوشيج ، انتشارات مرواريد ، ص 37