نوبهار است بیا تا به چمن روی کنیم

به خیال رخ جانانه گلی بوی کنیم

فرصت شیرازی

نه من پرستش روی نکو نمایم و بس

کسی که روی نکو را نمی پرستد کیست

به عشق کوش اگر حاصل جهان طلبی

که زندگانی بی عشق زندگانی نیست