4 . مکتب مبارزه

پیوسته انقلابیون، از زندگی و شهادت سرخ‏جامگان شهید الهام می‏گیرند و حماسه‏های متجلی در شهادت‏ها، انگیزه‏آفرین و مبارز پرور و شهیدساز بوده و خواهد بود . نگاه به عاشورا به عنوان مکتبی که الگوی جهاد و شهادت‏طلبی و فداکاری است و همه ملل جهان و آزادگان باید از این سرچشمه سیراب شوند، از عناصر دیگری است که در اشعار عاشورایی مطرح است، به نمونه‏هایی نیز از اینگونه سروده‏ها توجه کنید:

حجة الاسلام بهجتی شفق می‏سراید:

عالم از شور تو غرق هیجان است هنوز

نهضتت مایه الهام جهان است هنوز

کربلای تو پیام‏آور خون است و قیام

مکتبت راهنمای دگران است هنوز

تا قیامت ز قیام تو قیامت‏برپاست

از قیام تو پیام تو عیان است هنوز

همه ماه محرم، همه جا کرب و بلاست

در جهان، موج جهاد تو روان است هنوز

جاودان بینمت استاده به پیکار، دلیر

لا اری الموت ترا ورد زبان است هنوز

باغ خشکیده دین را تو ز خون دادی آب

نه عجب گر که شکوفا و جوان است هنوز

تربت پاک تو کازادگی آموزد و عشق

سرمه دیده صاحب نظران است هنوز (27)

جعفر نوا، در اشاره به درسهای مکتب حسینی می‏گوید:

ز سربازی سرافرازی بود آزاد مردان را

سرافرازی و سربازی ز شاه کربلا آموز

حسین آسا به دفع فتنه بیگانگان برخیز

شعار آشنایی با خدا، از آشنا آموز (28)

قاسم سروی‏ها نیز در اینکه آزادی‏خواهان جهان خوشه چین مکتب اویند، می‏گوید:

شرح جانبازی او یکسر کتاب زندگی است

جان فدا کردن نخستین مطلع دیوان اوست

هر که در عالم دم از قانون آزادی زند

در حقیقت‏خوشه‏چین خرمن احسان اوست

درس رادی و جوانمردی به عالم داد و رفت

کاخ حریت‏به پا از درس جاویدان اوست (29)

این آموزه‏ها نه تنها ویژه حسین (ع)، بلکه رهنمود همه عاشوراییان و یاران شهید اوست . عباس بن‏علی (ع) در راس اینگونه آموزگاران حریت است . در شعر «صلواتی‏» می‏خوانیم:

داد درس یاری و جانبازی و مردانگی

بر همه اهل جهان، عباس، سردار حسین (30)

قاسم رسا نیز درا ین زمینه می‏سراید:

قامت مردانگی افراشت‏سبط مصطفی

تا بیاموزد فداکاری به افراد بشر (31)

از شیوه‏های مبارزه حق‏جویانه و مکتبی، «شهادت‏طلبی‏» است . با تکیه به این فرهنگ، خون بر شمشیر پیروز می‏شود و حنجر بریده بر خنجر کین غلبه می‏یابد . این درس نیز برای مبارزان شهادت‏طلب در سراسر جهان دستمایه الهام است . «جواد محقق‏» چنین می‏سراید:

اگر چه داد به راه خدای خود سر را

شکست‏حنجر او خنجر ستمگر را (32)

فرهنگ «احدی الحسنیین‏» و خود را در همه حال پیروز دیدن، از آموزه‏های سیاسی عاشورا است . حسین بن‏علی (ع) خود را در مسیر خیر و خداخواهانه می‏دید، چه پیروز شود، چه کشته گردد:

«ارجو ان یکون خیرا ما اراد الله بنا قتلنا ام ظفرنا» (33).

این تلقی خاص و پیشرو، پیوسته انگیزه‏آفرین مبارزان است و هرگز مبارزان راه خدا خود را شکست‏خورده نمی‏بینند، چون به تکلیف عمل کرده‏اند .

گرچه از داغ لاله می‏سوزیم

ما همان سربلند دیروزیم

چون به تکلیف خود عمل کردیم

روز فتح و شکست پیروزیم (34)

این فرهنگ، در طول زمان دعوتگر حق‏طلبان و ستم‏ستیزان است و فریاد «هل من ناصر» او پیوسته در گوش زمان جاری است .

«امام انقلاب کربلا با روح این دعوت

زمان‏ها را، مکان‏ها را به یاری می‏زند فریاد استمداد

از آن فریاد دعوتگر که در متن زمان جاری است

و پیغامش شعار شور و بیداری است

میان حق و باطل، داد با بیداد

نبردی جاودان بر پاست

در این میدان و این پیکار

ندای دعوتش چشم انتظار پاسخی از ماست

که حق تنهاست

و هر جا کربلا، هر روز عاشوراست .» (35)

مکتب بودن عاشورا برای مبارزه دائمی علیه ستم و استبداد، تنها با همان دید «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا» قابل تحقق است . این بینش سیاسی و مبارزاتی در شعرهای بسیاری مطرح است، از جمله اینها:

تا شود این عرصه خاکی سراسر کربلا

تا ابد می‏جوشد از رگهای عاشورا عطش (36)

امام راحل قدس سره کوشید تا این بینش را در باور مردم رسوخ دهد . می‏فرمود:

«دستور آن بود که این برنامه، سرلوحه زندگی امت در هر روز و در هر سرزمینی باشد . روزهایی که بر ما گذشت، عاشورای مکرر بود و میدانها و خیابانها و کوی و بر زنهایی که خون فرزندان اسلام در آن ریخت، کربلای مکرر .» (37)

. . . ( ادامه )