پرنده ها به تماشاي بادها رفتند ،

شكوفه ها به تماشاي آب هاي سپيد ،

زمين عريان مانده ست و باغ هاي گمان ،

و ياد مهر تو ،

اي مهربان تر از خورشيد !

م.آزاد

 

مهدی ( دفتر عشق ) : ............راستي درباره اين عكسه(منظورم جاده است) اگه اين جاده رو ادامه بديم به خورشيد ميرسيم؟....................كاش ميشد ادامه بديم و به خورشيد برسيم.....اما حيفش تا برسيم خورشيد غروب ميكنه.........

پاسخ مهدی : قسمت اول گفته ی شما زيباست . اما در مورد غروب خورشيد اين تصور ما انسانهای روی زمين است . اين خورشيد نيست که غروب می کند بلکه نيمی از زمين از نور می گريزد و نيمی ديگر به نور می رسد و اين قصه هر شبانه روز ادامه دارد . شب وقتی است که نور خورشيد از ما دريغ می شود . اما ساعاتی بعد دوباره نور و روشنايی و صبح و طلوعی دوباره ...