کتاب‌همشهری- سید مهدی شجاعی:
آن چه‌ پیش‌ روی‌ شماست‌، سفارشات‌، توصیه‌ها، موعظه‌ها، رهنمودها، آموزه‌ها یا رهتوشه‌‌های  امیرالمؤمنین‌ به‌ امام‌ حسن‌ مجتبی‌ است‌.

نامه‌ای‌ که‌ حضرت‌ مولا هنگام‌ بازگشت‌ از جنگ‌ صفین‌، در یکی‌ از منازل‌ بین‌ راه‌ خطاب‌ به‌ فرزندشان‌ امام‌ حسن‌ مجتبی‌ نوشته‌اند، و طی‌ آن‌ همة‌ آنچه‌ را که‌ یک‌ انسان‌ برای‌ زندگی‌ در این‌ جهان‌ به‌ آن‌ نیاز دارد، مورد توجه‌ قرار داده‌اند.

مخاطب‌ این‌ وصایا و سفارشات‌ مولا،ماییم‌. همة‌ ما و تک‌ تک‌ ما.

مگر نه‌ این‌ است‌ که‌ پیامبر فرمود: «انا و علیٌ ابوا هذه‌ الامّه‌.» من‌ و علی‌ پدران‌ این‌ امّتیم‌.
 پس‌ این‌ وصیت‌ نامه‌، سفارشات‌ یک‌ پدر است‌ به‌ تمامی‌ فرزندانش‌ اعم‌ از پسر و دختر و کوچک‌ و بزرگ‌ـ درتمام‌ طول‌ تاریخ‌ و در همة‌ وسعت‌ گیتی‌. آن‌ هم‌ نه‌ یک‌ پدر معمولی‌ و متعارف‌.

 پدری‌ که‌ به‌ راه‌های‌ آسمان‌ آشناتر است‌ تا مسیرهای‌ زمین‌، پدری‌ که‌ هزار کتاب‌ از کتب‌ انبیاء در دستهای‌ اوست‌،پدری‌ که‌ از ازل‌ ناظر بر خلقت‌ بشر بوده‌ است‌ و انسان‌ را از خودش‌ بهتر می‌شناسد، پدری‌ که‌ معلم‌ همة‌ انبیاء بوده‌ است‌ و مراد و اسوة‌ همه‌ اولیاء، پدری‌ که‌ به‌ دلیل‌ معصومیت‌ آسمانی‌، نقص‌ و خلل‌ و خطا و اشتباه‌ در کلام‌ و رفتارش‌، راه‌ ندارد.
 پدری‌ که‌ اگر دستت‌ را در دستش‌ بگذاری‌، می‌توانی‌ مطمئن‌ باشی‌ که‌ برایت‌ بهشت‌ را با همة‌ وسعت‌ و جاودانگی‌اش‌ می‌خرد، و...

 

تو که‌ تازه‌ گرمای‌ دستش‌ را چشیده‌ای‌ حاضر نمی‌شوی‌ که‌ حتی‌ به‌ اندازة‌ سرکشی‌ به‌ بهشت‌، دستت‌ را از دستهای‌ گرم‌ و مهربان‌ و بهشت‌آفرینش‌ در آوری‌.

 این‌ پدر مهربان‌ و با صفا در راه‌ بازگشت‌ از جنگ‌ صفین‌، در فرصت‌ و مجالی‌ کوتاه‌ و گذرا، به‌ جای‌ ستردن‌ عرق‌ از پیشانی‌ و خستگی‌ از تن‌، به‌ جای‌ خوردن‌ غذا و نوشیدن‌ آب‌، به‌ جای‌ مرهم‌ نهادن‌ بر زخمهای‌ متعدد خویش، نشسته‌ است‌ و این‌ توصیه‌های‌ آسمانی‌ را برای‌ من‌ و شما نوشته‌ است‌.

 و نکتة آخر

دست‌ دعا و چشم‌ امید همة‌ ماست‌ به‌ سوی‌ حضرت‌ محبوب‌ که‌ توفیق‌ عمل‌ به‌ این‌ وصایای‌ سرنوشت‌ ساز و سعادت‌ آفرین‌ را نصیب‌ فرماید که‌ نغزترین‌ حکمت‌ها و دقیق‌ترین‌ نصیحت‌ها اگر فقط‌ در قالب‌ کلام‌ و کلمه‌ و کتاب‌ بمانند، هیچ‌ سودی‌ به‌ انسان‌ نمی‌رسانند.
 فَإنِّی‌ أُوصِیکَ بِتَقْوَی‌ اللّهِ أَیْ بُنَیَّ وَ لُزُومِ أَمْرِهِ،
فرزند جانم‌!
وصیت‌ و سفارش‌ من‌ به‌ تو:
                       پروای‌ از خداست‌،
                                و پای‌ بندی‌ به‌ دستورات‌ او.

. . . ( ادامه )