فرخي بهر دو نان ، در پيش دونان هيچ وقت

چاپلوس  و  آستان بوس  و  تملق گو  مباش

توضيح 6 : فرخي يزدي در سال 1312 به خاطر مقاله هايي كه در مجله ي پيكار برلن آلمان مي نوشت ، به درخواست دولت ايران مجبور به خروج از آلمان شد . پس از يك سال تحت نظر بودن ، در سال 1313 باز به زندان افتاد و سرانجام در سال 1318 زندگي در زندان را بدرود گفت او در مقابل قلدرترين و بالاترين مقام هاي حكومتي ايستاد و گردن كج نكرد اشعار او سليس و روان و داراي فكر و مضامين تازه آن روزگار بود رباعيات او در عالم سياست ، با رباعيات خيام در عالم عرفان و فلسفه قابل قياس است . البته شكي نيست كه شعرهاي با مضامين عرفاني و فلسفي با گذشت زمان كهنه نمي شوند و ماندگارترند ، اما اشعار با مضامين سياسي اينگونه نيستند .

ديوان اشعار فرخي يزدي ، با مقدمه و كوشش حسين مكي بارها در تهران به چاپ رسيده است .

آيلين : ... در مورد فرخی ؛ گاهی اشعارش رو می خونم و با بعضی هاشون هم می تونم ارتباط خوبی برقرار کنم