در وا کن و به این قفس مرده جان بده
دیوارها و فاصله‎ها را تکان بده


 

ما را زدست زندگی بی‎امان بگیر
ما را به دست حادثه‎ای ناگهان بده


 

تا باورت کنند چو فواره‎ای بلند
خود را به تشنگان تماشا نشان بده


 

بر هر چه قاب پنجرة رو به‌ آفتاب
سهمی ز نور، تکه‎ای از آسمان بده


 

«زین خلق پر شکایت گریان شدم ملول»*
این سفره‎های وا شده را آب و نان بده

 

عبدالجبار کاکایی

kakayi.jpg