چه انتظار عجیبی !

تو بین منتظران هم

عزیز من چه غریبی !

عجیب تر که چه آسان

نبودنت شده عادت !

چه بی خیال نشستیم

نه کوششی نه وفایی !

فقط نشسته و گفتیم :

« خدا کند که بیایی ! »