با بزرگداشت مظاهر مصفا، شب سعدي عصر چهارشنبه در خانه‌ي هنرمندان ايران برگزار شد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در ابتداي مراسم، فيلمي از برنامه‌هاي بزرگداشت سعدي در سال‌هاي گذشته در شيراز به نمايش درآمد.

ضياء موحد در ادامه نمايش فيلم با اشاره به عمران صلاحي گفت: در فيلمي كه نمايش داده شد، از طنزنويس شريف و نجيب ايران - صلاحي - سخنراني‌اي پخش شد. بد نيست از او يادي كنيم. او بيش‌تر از تمامي افرادي كه درباره‌ي طنز سعدي صحبت كرده‌اند، صحبت كرده و درباره‌ي بوستان و گلستان به صورت دقيق بحث كرده است.

موحد در ادامه درباره‌ي راز مانگاري سعدي يادآور شد: سعدي شاعر كلاسيك ماست و مثل همه‌ي كشورهايي كه سابقه‌ي فرهنگي و شاعر كلاسيك دارند، اين شاعران دوام مرموزي دارند، و امروز بنا نيست كسي مثل سعدي غزل بگويد و يا بوستان و گلستان خلق كند؛ اما اين‌ شاعران هنوز زنده‌اند، حتا اگر در مجامع روشن‌فكري به آن‌ها بي‌توجهي شود. وقتي به ناشران مراجعه كنيم، مي‌بينيم كه آثار شاعران كلاسيك ما بيش‌ترين تيراژ را دارد.

اين شاعر و پژوهشگر فلسفه متذكر شد: به‌جد معتقدم امروز نبايد غزل گفت. وقتي روبرت بلاي به ايران آمد و گفت مي‌خواهم غزل بگويم، به او گفتم اين راهي كه تو به آن رسيده‌اي، ما آن را تمام كرده‌ايم. شاعران گذشته‌ي ما با سبك‌هايي كه داشته‌اند، اين سبك را خود به پايان رسانده‌اند. هر چند كه زبان‌شناسان ادعا كنند زبان فارسي بي‌پايان است؛ اما من مي‌گويم ما امكانات بيش‌تري داريم، و چرا خود را بين رديف و وزن و قافيه گير بياندازيم. وقتي قيدها را برداشتيم، بايد قيدهاي محكم‌تري بگذاريم.

موحد افزود: با تمام اين حرف‌ها خود من هفته‌اي چندبار به سعدي و حافظ مراجعه مي‌كنم. دليل اين موضوع چيست؟ رمزي در كار است. شاعر در زبان شعر مي‌سازد و شعر غير از كلام است. همان‌طور كه از مجسمه شكل مي‌سازيم، از كلمات هم شعر مي‌سازيم. سعدي هم در زمان بي‌فرهنگي شعري مي‌آفريند كه ديگران نمي‌توانند مانند آن بيافرينند؛ زيرا با آن امكانات چيزي كه مي‌شد، ساخته است، و شاعران كلاسيك ما در محدوده‌ي امكانات خود كاري كرده‌اند كه نفس ديگران را بريده‌اند.

وي يكي از كارهاي مهم سعدي را شعر گفتاري دانست و يادآور شد: سعدي كاري مي‌كند كه تمام صناعات بديعي را دور مي‌زند و شعر مي‌گويد. معمولا درباره‌ي شعر مي‌گويند آب روان. شعر سعدي حالت آب روان را دارد. آب در طبيعت خاصيتي كه دارد، اين است كه اگر رهايش كنيد، تمام موانع را دور مي‌زند. سعدي هم به گونه‌اي به زبان فارسي مسلط است كه از قافيه و وزن و صناعات بديعي مي‌گذرد. . . >>>>>