ای فدای تو هم دل و هم جان

وی نثار رهت هم این و هم آن

دل فدای تو چون تویی دلبر

جان نثار تو چون تویی جانان

دل رهاندن ز دست تو مشکل

جان فشاندن به پای تو آسان

راه وصـل تـــــو راه پر آسیب

درد عشق تو درد بی درمان

بندگانیم جـــان و دل بـــر کـــف

چشم بر حکم و گوش بر فرمان

گر سر صلح داری اینک صلح

ور سر جنگ داری اینک جان

دوش از شور عشق و جذبه شوق

هــر طـــرف می شتافتــم حیــران

آخـــر کــــار شـوق دیـــدارم

سوی دیر مغان کشید عنان

هر طرف دیدم آتشی کان شب

دیـــد در طـــور موسی عمــران

پیری آن جا به آتش افروزی

بــه ادب گــرد پیر مغبچگان

مــن شــرمنـده از مسلمانــی

شدم آن جا به گوشه ای پنهان

پیر پرسید کیست این ؟ گفتند

عاشقی بی قـرار و سـرگـردان

گفت جامی دهیدش از می ناب

گر چه ناخوانده باشد این مهمان

ساقی آتش پرست و آتش دست

ریخت در سـاغـــر آتش ســـوزان

چون کشیدم نه عقل ماند و نه هوش

ســوخت هم کفــر از آن و هم ایمــان

مست افتادم و در آن مستی

به زبانـی که شــرح آن نتوان

این سخن می شنیدم از اعضا

همـه حتـی الـوریـد والشـریـان

که یکی هست و هیچ نیست جز او

وحـــــــده لا الـــــــــــــه الا هـــــــــــو

 

 

بند اول ترجیع بند هاتف اصفهانی