حدود 5 هزار نفر از مردم بنگلادش ياد شمس الرحمان شاعر خود را در مراسم تشييع و تدفين او در داكا گرامي داشتند.
به گزارش بي بي سي ، رحمان ، يكي از ستوده ترين شاعران بنگلادش كه يك هفته در حال اغما به سر مي برد ، روز پنجشنبه درگذشت. او دچار ناراحتي هاي كليوي و كبدي بود.
او كه 60 ديوان شعر داشت براي مبارزاتش در راه عدالت اجتماعي و سياسي مشهور بود و از بت هاي ليبرال ها به شمار مي رفت. جسد او را كنار گور مادرش در گورستان پايتخت به خاك سپردند.
جسد رحمان را روز جمعه مدت دو ساعت در منار شهيد گذاشتند تا مردم نسبت به او اداي احترام كنند.
بسياري از رهبران بنگلادش در ميان مردم به احترام او به منار شهيد رفتند. در مسجد دانشگاه داكا براي او نماز ميت خواندند و بعدازظهر جمعه او را به خاك سپردند.
او بيش از 30 سال از شخصيت هاي برجسته ادبي بنگلادش بود و آثارش در هند نيز خوانده مي شد.
رحمان در 18 سالگي شعر گفتن را آغاز كرد و بعد به عنوان روزنامه نگار به كار پرداخت و به سردبيري رسيد. او كه ابتدا شعرهاي عاشقانه مي گفت پس از كودتاي نظاميان پاكستان در 1958 به گفتن شعر با مضامين سياسي و اجتماعي پرداخت.
شادهي نوتا تومي (آزادي ، تو) معروف ترين شعر او به شمار مي آيد كه در سال 1971 در جريان جنگ استقلال كشورش سرود.
رحمان جوايز بسياري از جمله معتبرترين جايزه ادبي بنگلادش را در 1977 به دست آورد.