در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع
شب نشين کوی سربازان و رندانم چو شمع
روز و شب خوابم نمی آيد به چشم غم پرست
بس که در بيماری هجر تو گريانم چو شمع
 
 
 
آشفته :

در وفای عشق من مشهور خوبانی چو شمع ؟

 يا که چون غارتگران مشغول يغمایی چو شمع ؟ 

بی وفايی را ز حد رد کردی و سوزاندی ام

باز می گويی که "در هجر تو بيمارم چو شمع" ؟