آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست

گرد سم خران شما نیز بگذرد

در مملکت چو نعره شیران نماند هیچ

این عو عو سگان شما نیز بگذرد

قصیده سیف فرغانی در شکایت از مغولها

 

شعری که معنا نداشته باشد یعنی تمام هذیان های جهان و حرف های یاوه و بیهوده ای را که از الان تا میلیون ها سال می توان از این گونه حرف ها زد . . .

چگونه من شاعر صاحب نام به خود اجازه می دهم بگویم چون جوان های امروزی از این نوع کارها خوششان می آید من هم از این گونه نثرواره های هذیان گونه می سرایم تا از قافله عقب نمانم ؟ !

 

 

بخشی از گفت و گو با علیرضا طبایی شاعر معاصر

اطلاعات پنج شنبه 14 اردیبهشت 1385