دل ز عشـقت بی خبر شد چون كنم

مرغ جـان بی بـال و پر شد چـون كنم


عشــق تـو در پـرده ای كــردم نــهان

چون سـرشكم پرده در شد چون كنم

مـدتـی رازی كـــه پنــــهان داشـــتـم

در هـمه عالــم سمر شد چــون كنــم

ور نـظـــر در تـو فـكـــندم جــــان و دل

در ســر آن یك نظــر شد چـــون كنــم

گـــفـتـم آخـــر كـــار من بـهتـــر شـود

هم نشــد بهتـر ، بتر شد چــون كنــم