چون دراي کاروان   ~   در ميان شبروان
            بانگ عمر ما،   ~   مي رسد به گوش
     با گذشت اين و آن   ~   مي دهد ندا زمان
      هر سحر، که اي:   ~   خفتگان به هوش
          بي خبر، آمدي، همچو رهگذر   ~   بي خبر، مي روي، توشه اي ببر
عمر ديگر، کي دهندت؟
 داستان ها در زمانها   ~   مانده از کاروانها
  زين حکايت، با خبر شو
    تا بماند، داستاني،   ~   از تو هم بر زبانها
       نيمه شب از رهگذري   ~   مي گذري در سفري،
        بي خبر از،   ~   قافله در،   ~   گوشه صحراها
      در دل اين دشت سيه   ~   جان تو اي مانده به ره
     گمشده در،   ~   پيچ و خم،   ~   شوق و تمنّاها
      نکني گر هوسي، ملکوتي نفسي،   ~   تو که مرغ فلکي، منشين در قفسي
   ز چه دل بسته شوي؟   ~   به خدا خسته شوي،
     چو مرادت نبود،   ~   به مرادي برسي
  چون دراي کاروان   ~   در ميان شبروان
          بانگ عمر ما،   ~   مي رسد به گوش
  با گذشت اين و آن   ~   مي دهد ندا زمان
   هر سحر، که اي:   ~   خفتگان به هوش

 

 



<><><><><><><><><><><><><>
<> خواننده : استاد غلامحسين بنان     <>
<> شعر : معيني کرمانشاهي             <>
<> آهنگ : مهدي مفتاح                     <>
<> دستگاه : همايون-گوشه شوشتري  <>
<><><><><><><><><><><><><>