بوي باران بوي سبزه بوي خاك

شاخه هاي شسته باران خورده پاك

آسمان آبي و ابر سپيد 

 برگهاي سبز بيد

عطر نرگس رقص باد

نغمه شوق پرستو هاي شاد

خلوت گرم كبوترهاي مست 

 نرم نرمك مي رسد اينك بهار

خوش به حال روزگار 

 خوش به حال چشمه ها و دشت ها

خوش به حال دانه ها و سبزه ها

خوش به حال غنچه هاي نيمه باز 

 خوش به حال دختر ميخك كه مي خندد به ناز 

 خوش به حال جام لبريز از شراب 

 خوش به حال آفتاب 

 اي دل من گرچه در اين روزگار

 جامه رنگين نمي پوشي به كام

باده رنگين نمي نوشي ز جام 

 نقل و سبزه در ميان سفره نيست

 جامت از ان مي كه مي بايد تهي است

اي دريغ از تو اگر چون گل نرقصي با نسيم

              اي دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب 

                   اي دريغ از ما اگر كامي نگيريم از بهار 

                                              گر نكويي شيشه غم را به سنگ 

                                         هفت رنگش ميشود هفتاد رنگ.

 

 

 

                                                            فريدون مشيری