به‌عقيده جليل واقع‌طلب، نمي‌توان گفت كه جهت‌گيري چند نفر در حوزه شعر، يك جريان عمومي ادبي و هنري را به سمت و سوي انحراف مي‌تواند برگرداند.

اين شاعر معاصر در گفت‌وگويي با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در محل اين خبرگزاري، درباره آن‌چه كه از آن به‌عنوان بحران در شعر امروز ياد مي‌شود، توضيح داد: اين امر در بين دوستداران ادب و هنر و عوام برداشت‌هاي متفاوتي را داشته است. عوام شعري را مي‌پسندند كه با جان‌مايه هستي، عشق و عاطفه ارتباط مستقيم داشته باشد.

او در توضيح گفته خود تاكيد كرد: مقصودم از عوام، مردم بي‌سواد نيست؛ همين مردم كه امروزه بعضي‌ها به‌زعم خودشان آن‌ها را كم‌سواد يا عوام به مفهوم بي‌سواد معرفي مي‌كنند. آن‌ها شعر حافظ را مي‌فهمند و شعر سعدي را تجزيه و تحليل مي‌كنند، پس نمي‌شود گفت كه به‌خاطر جهت‌گيري چند نفر، يك جريان عمومي ادبي - هنري مثل شعر فارسي به‌سمت بحران يا انحراف مي‌تواند برود.

او با بيان اين‌كه در شعر هيچ ايسم و ايستي را نمي‌پذيرد، تصريح كرد: ‌هنر واقعي هنري است كه جان آدمي را بشوراند. اگر قرار باشد پديده‌اي به‌نام هنر خلق شود، اما در يك كشور 70 ميليوني تنها 70 نفر مخاطب داشته باشد، آيا اين روش موفق خواهد بود؟

به‌عقيده واقع‌طلب، جريان‌هاي موسوم به مدرنيسم و پست‌مدرن يا بحران‌زدگي در شعر امروز، به‌صورت باندبازي به جريان‌هاي اصلي شعر و ادبيات وارد شده‌اند كه هنوز هم نتوانسته‌اند پيروان و مريداني براي خود پيدا كنند. چنان‌كه اكثر اين شاعران اغلب جوان افتاده در دامن اين جريان‌ها، پس از مدتي روي‌گردان مي‌شوند و حالا ديگر جذابيت ايسم‌ها برايشان مطرح نيست.

او به جدا نبودن شعر و موسيقي ايراني از يكديگر به‌عنوان مثالي در اين زمينه اشاره كرد و گفت: شعر ما در همه هنرهاي ماست كه وقتي از صورت موزونش خارج مي‌شود، حتا به‌عنوان قطعه‌اي ادبي اگر با موسيقي هم خوانده شود، طرفداراني نخواهد داشت. شعر سپيد جايگاه خودش را دارد، اما اين جايگاه بايد بر ساز و كارهاي ادب و هنر اين ديار تكيه كند؛ چون متاسفانه بخش اعظم شعر سپيد ما از ترجمه‌هاي شعرهاي برون‌مرزي برگرفته است.

به‌عقيده او، در چنين مرحله‌اي، شاعراني كه مريد اين‌گونه سبك‌ها بوده‌اند، وقتي در محافل شعري، ادبي و هنري حضور پيدا مي‌كنند، به نوعي به سرخوردگي مي‌رسند و سعي مي‌كنند به شكل جماعت درآيند، يعني برگردند و راه خود را در راه ادب و هنر اين مملكت دنبال كنند.

واقع‌طلب خاطرنشان شد: شعري كه به بحران رسيده باشد، مطمئن باشيد كه ماندگار نخواهد بود. شواهد بسياري هم هست. كساني بوده‌اند كه به حق يا ناحق، اما با استفاده از شعر و شناس‌نامه شعر ايراني، خودشان را بالا كشيدند، كه اين‌ها بسيار زودتر به مقصد رسيده‌ند . . . >>>