در مخاطب نداشتن شعر، همه مي‌گويند حتما ماهواره و رسانه‌ها مقصراند؛ اما بيش‌تر تقصيرها به گردن شاعران است.

رسول يونان با بيان اين مطلب به خبرنگار بخش ادب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گفت: همان‌طور كه بعضي از كالاهاي نامرغوب، نياز اصلي مردم محسوب نمي‌شود، شعر هم از اين قاعد مستثنا نيست؛ شعر خوب، خريدار دارد. در ايران هم شاعراني هستند كه كتاب‌هايشان هنوز خوب فروش مي‌روند؛ اما از آن‌جا كه استثنا جزو قاعده نيست، ريشه نبود استقبال شعر را بايد در محصول‌هاي فرهنگي شاعران دانست.

وي با اعتقاد بر اين‌كه بيش‌تر شاعران ما نه به مخاطب اهميت مي‌دهند، و نه حتا به دوستان شاعر خود، افزود: من كه با مقوله‌ي شعر كم و بيش آشنايم، از شعر بعضي از دوستان خودم هم سردر نمي‌آورم. آن‌ها از مردم انتظار خاصي دارند؛ به‌جاي آن‌كه دشوار شعر بگويند، شعر دشوار مي‌گويند.

او متذكر شد: اين عده از شاعران دوست دارند، مردم كار و زندگي‌شان را رها كنند و فقط به تفسير و توضيح و درك شعر آن‌ها بپردازند؛ درحالي‌كه اين عملا امكان‌پذير نيست. اينان از تئوري‌هايي حرف مي‌زنند كه نه تنها امروز، بلكه در 100سال آينده هم به درد اين مردم نمي‌خورند.

اين شاعر معتقد است: هنر براي آرامش انسان‌ها ايجاد شده؛ نه براي به مشكل انداختن آن‌ها.

يونان با اشاره به ذائقه‌ي مخاطبان شعر، يادآور شد: ذائقه‌ي مردم نسبت به گذشته، چندان تغيير نكرده است؛ آن‌ها شعر معاصر را بيش‌تر دوست دارند؛ شاعران مي‌توانستند اين ذائقه را تغيير دهند، ولي يا نخواستند و موضوع را درك نكردند، يا فرافكني كردند.