آیینه را

 

لختی درون ریزش باران گرفت و گفت :

 

" زیباست دانه دانه ی باران بر آینه "

 

با خنده گفتمش :

 

" چشمت به اشک اگر نشیند

صدها هزار آینه را می دهد فریب

گیرد خراج

زیبایی اش همیشه ترین است . "

 

آیینه را فکند

 

بر سنگ راه خویش

 

می رفت و در شکستن آیینه

 

                                    می گریست .

 

 

 

                                                                                     رها