اگر چه من

 

همیشه محنت خزان کشیده ام

 

و روزها و ماهها و سالها

 

همیشه

 

زهر غم چشیده ام

 

ولی شکوفه ی نگاه سبز و روشنت

 

و عطر یاس وحشی تنت

 

که سایه گستر شب سیاه و بسترم شده

 

و خنده های گرم تو

 

طلوع روشن سپیده ی بهار خرم من است

 

نوازش نسیم شط گیسوان تو

 

تسلی دل غمین و روح پر غم من است .

 

بهار من

 

دوباره صبح روشن بهار آمده

 

                      بهار مستی آخرین من

 

                                 همیشه در بهار زندگی بمان !

 

 

 

 

                                             " از صبح روشن بهار " – عزت الله زنگنه